میباشد همان نبودن سرمایه شخصی که عجلتا نمیتوان پیش از ماهی دو شماره انتشار داد ولیامید واریم که پس از سه چهار ماه هفتگی و پس از آن بیشتر تا رفته رفته بخواست یزدان و همت معارف پروران روزانه گردد. »
(۱۰۷۳) نامه بانوان ایران
نامه بانوان ایران در طهران مدیری و سردبیری خانم) عادل خلعت بری رئیس دبیرستان (بانوان) تأسیس و در سال ۱۳۱۷ منتشر شده است. بهای اشتراک سالیانه پنجاه ریال و نشانی طهران، خیابان شاهپور کوچه دبیرستان بانوان - نامه بانوان ایران معمولاً در هشت صفحه به قطع روزنامه آینده ایران و با کاغذ اعلی و مصور و رنگین چاپ شده و مندرجات آن بقلم بانوان دانشور تهیه گردیده است.
(۱۰۷۴) نامه پارسی
نامه پارسی در طهران بمدیری و صاحب امتیازی (حاجی میرزا ابوالقاسم خان آزاد مراغه) تأسیس و شماره اول آن در روز دوشنبه یکم خرداد ۰۱۳۰ باستانی برابر ۱۷ ماه هشتم تازی ۱۳۳۴ در ۱۶ صفحه بقطع کوچک خشتی در مطبعه سربی (طهران برادران باقرزاده) طبع و توزیع شده است.
نامه پارسی چنانچه در عنوان هر شماره آن نوشته (نخستین روزنامه پارسی در ایران) تمام خصوصیات و مندرجات آن بزبان فارسی خالص میباشد و منظور از تأسیس و چاپ آن در مقدمه که در شماره اول تحت عنوان (راز و نیاز با مادر میهن) آورده همین است خلاصه از مقدمه مذکور بدین قرار است: « ایران، ای مادر مهربانای نخستین و بهترین کشورهای جهانای آرامگاه شاهان و کیان. ای پرورش که یلان و شیردلان..... زبان شیوا و شیرین ترا بزبانهای تلخ بیگانگان آمیخته تیشه بریشه خود زدند بدتر از همه اینکه هنوز هم چشم باز نکرده و هشیار نشدهاند نمیبینند که دیگران برای روایش (ترویج) و پیشرفت زبان خود چه جان فشانیها میکنند و خونها میریزند. ای ایرانای مادر مهربان میدانم که دلت از دست این فرزندان نا هنجارت خون است مگر بدان و دل خوشدار که چنین نماند و چنین نیز هم نخواهد ماند.... انگیزه (سبب) نگارش نامه پارسی این بنده در هیفده سالگی بنجف اشرف رفته پس از شش سال در آنجا ماندن و دانشهای تازی را آموختن بایران برگشت و از اینجا به فرنگ و آموختن زبانها و دانشهای آن سرزمین شتافتم و هیچ دراندیشه زبان پارسی نبودم تا اینکه نه سال پیش که در لندن بودم دیدم که انگلیسان برای روایش (ترویج) زبان خود در کشورهای دیگران چنان میکوشند که بگفتن و نوشتن در نگنجد شمارها درست میلیاردها لبره) فراهم آورده در هر یک از گوشه و کنارهای روی زمین پراکنده شده.... از آن پس آلمانها را دیدم میگویند اگرچه لاتین زبان کشیش و آئین ماست... سخن کوتاه اینکه نه تنها در این روزگار همه برای روایش زبان خود میکوشند بلکه تا جائیکه داستان (تاریخ) بما نشان میدهد میبینیم از آغاز تا کنون هر یک از هاوشان (قوم) جهان... این بود از همان هنگام که در
-۲۶۳-