بد والی یا مسامحه و کوتاهی او است وی را تغییر میدهند و کیفر میکنند، و بجای او والی دیگری را میگمارند. شاه ایران هر وقت میخواهد هدیهای بدهد در درجه اول آن را یکسانی میدهد که زمین بیشتری را آباد کرده باشند. وی هر جا که اقامت کند و بهر جا که رود همیشه مراقب است که زمینها پر از باغ و رستنیها باشد، و این باغها را «پردیس» مینامند.*»
برای من نقل این مدارک تاریخی مایه خوشوقتی است، زیرا بخوبی نشان میدهد که در کشور من از دیرباز کشاورزی و آبادانی چه مقام شایستهای داشته، و در عصری که پادشاهان آشور و بابل به ریشه کن کردن فلان قدر از درختان و تبدیل فلان اندازه از کشتزارهای پهناور به بیغولهها و شورهزارها تفاخر میکردند، مردم ایران با چه عشق و محبتی به زمین و غله و درخت مینگریستهاند. بطوریکه نوشتهاند احداث قناتها و مجاری زیرزمینی آب از ابداعات ایرانیان بوده است. بنا بگفته پولیب مورخ یونانی، برای تشویق مردم ایران به حفر قنوات شاهان هخامنشی مقرر داشته بودند که هر کسی زمین بیحاصلی را از این راه آبیاری و کشت کند تا پنج پشت او عایدات آن زمین از آن او و فرزندانش باشد.
بهطور کلی از لحاظ مذهبی در آئین ایرانیان باستان احیاء زمین آبیاری، تخمافشانی، درختکاری و گله داری، از کارهائی بوده که نشان دوست داشتن اهورامزدا بشمار میرفته است. از لحاظ اجتماعی نیز
* این همان کلمهای است که در بسیاری از زبانهای اروپائی با تلفظهای مختلف معنی بهشت میدهد، و اعراب آنرا بصورت فردوس معرب کردهاند.
