که دارای نظامهای سیاسی و اجتماعی متفاوت هستند بسط و توسعه داد، زیرا حل تمام مشکلات اساسی که جهان امروز با آن روبرو است، از قبیل بیسوادی، بیماری، گرسنگی، و عدم تغذیه کافی، احتیاج بدین همکاری و تفاهم دارد. ما بعنوان اصلی قطعی، پذیرفتهایم که راه تأمین مصالح واقعی کشورمان همزیستی و همکاری صمیمانه با همهٔ کشورها و ملل جهان براساس حفظ حاکمیت ملی ما و آنها است. ما پذیرفتهایم که صلح و تفاهم بینالمللی شرط حیاتی و لازم برای پیشرفت اجتماع ما و هر اجتماع دیگر جهان است، در عین حال اعتقاد داریم که استقرار این تفاهم و صلح جز بر پایه رفع تبعیضها و بیعدالتیهای کنونی جهان، کوشش در تعدیل اختلاف فاحش سطح زندگی کشورهای پیشرفته با ممالک باصطلاح در حال توسعه، حل عادلانه اختلافات نژادی و مذهبی، رعایت شرافتمندانه اصل همزیستی ایدئولوژیها و سیستمهای حکومتی مختلف، و خودداری کشورها از دخالت در امور داخلی یکدیگر، عملی نخواهد بود.»
فراموش مکنیم که در تحقق این همکاری مسالمت آمیز و تفاهم بینالمللی مخصوصاً دولتهای مترقی و پیشرفته جهان هستند که وظیفه و مسئولیت سنگینتری را بعهده دارند، زیرا در درجه اول آنها هستند که میباید در رفع تبعیضات و بیعدالتیهای بینالمللی بکوشند. امروزه، تحول سیاسی و اجتماعی جامعه بشری باعث شده است که کشورهای مستقل بسیاری پا بعرصه وجود گذارند. غالب این کشورها از لحاظ اجتماعی و اقتصادی در شرایط بسیار نامطلوبی بسر میبرند. سطح درآمد ملی آنها پائین است. از نظر بهداشت و فرهنگ موقعیت نامناسبی دارند. بسیاری از آنها در داخله خود با اختلافات قبائلی، مذهبی،
