تشکیل سپاه بهداشت نیز نه تنها اقدامی بود که بر اساس روح و مفهوم انقلاب ایران انجام گرفت، و نه فقط پاسخگوی یک احتیاج حیاتی جامعه نوینی بود که در کشور ما پیریزی میشد، بلکه در عین حال منطبق با عالیترین سنن تاریخی و مدنی ایران بود، و اگر بتوان براساس معتقدات مذهبی ایرانیان باستان به سپاهی نام سپاه یزدانی داد در همین مورد است، زیرا که بموجب اصول این آئین، بیماری و ناتندرستی یکی از مظاهر نفوذ اهریمن بود و هر کس که در راه مبارزه با آن و بازگرداندن سلامت مردم میکوشید، در واقع در راه پیروزی یزدان کوشیده بود.
توجه خاص بعلم پزشکی و به اصول بهداری و بهداشتی همواره یک وجه مشخص تمدن ایرانی بوده است و این توجه در فصول مختلف تاریخ باستانی ایران بخوبی منعکس است. یک سند تاریخی جالب که اکنون بصورت کتیبهای در موزه واتیکان نگاهداری میشود بنحو بارزی از این توجه حکایت میکند. نویسنده این سند کاهن یکی از معابد بزرگ مصر قدیم بوده و کتیبه مورد بحث که توسط آدریانوس قیصر روم از مصر به رم انتقال یافته بود چندی پیش در «تیوولی» نزدیک این شهر بدست آمد. درین سند چنین نوشته شده است:
«شاهنشاه داریوش، پادشاه مصر علیا و مصر سفلی، هنگامی که من در دربار او بسر میبردم، بمن امر فرمود که به مصر روم و در پایتخت آن مدرسه پزشکی بسازم و وسائل تحصیل دانشجویان مصری را در آنجا فراهم کنم. بمصر رفتم و چنان کردم که شاهنشاه فرموده