بیش از ۸۳۰۰ نفر از آنها حتی پس از پایان خدمت وظیفهٔ خویش داوطلبانه در استخدام وزارت آموزش و پرورش باقی ماندهاند و بصورت آموزگار ثابت در همان روستاها یا در نقاط دیگر انجام وظیفه میکنند.
درین مدت در حدود ۴۵۰٬۰۰۰ پسر، ۱۲۰٬۰۰۰ دختر، ۲۴۰٬۰۰۰ مرد سالمند و ۱۱٬۰۰۰ زن سالمند توسط این سپاهیان در کلاسهای روزانه یا شبانهٔ روستاها تعلیم یافته و باسواد شدهاند.
ولی کار سپاهیان دانش درین مدت محدود به تدریس و تعلیم نبوده، بلکه ایشان بموازات سواد فعالیتهای وسیع عمرانی و اجتماعی نیز با خود به روستاهای کشور ارمغان بردهاند. در حقیقت آنها نه فقط قسمتی از مواد انقلاب ایران بلکه همهٔ انقلاب را با خود بدین روستاها بردهاند.
طبق آمار وزارت آموزش و پرورش، تا پایان شهریور ماه سال ۱۳۴۵ این سپاهیان با کمک مردم روستاها پیش از ۱۰٬۰۰۰ دبستان ساخته و بنای بیش از ۶٬۰۰۰ دبستان موجود را ترمیم کردهاند. همچنین در حدود ۷٬۰۰۰ مسجد را مرمت کرده و ۹۰۰ مسجد تازه و ۴٬۶۰۰ حمام ساخته، بیش از ۵۰٬۰۰۰ کیلومتر راه فرعی ایجاد کرده، بیش از ۲۰٬۰۰۰ دهنه پل ساخته یا مرمت کرده، قریب ۸٬۰۰۰ قنات را لاروبی نموده، بیش از ۸٬۰۰۰ قطعه مزرعه نمونه احداث کرده، در حدود یک میلیون و نیم نهال کاشته، ۷٬۵۰۰ انجمن خانه و مدرسه تشکیل داده و در روستاهای خود بیش از ۳٬۰۰۰ صندوق پست دائر کردهاند. از بدو تشکیل خانههای انصاف نیز قسمت مهمی از کار این خانهها بعهدهٔ این سپاهیان گذاشته شده است.
