است؟ این هم بر خلاف طبیعت و بشریت و هم برخلاف تمدن است.»
در همان نطق، این نکته را نیز متذکر شدم که: «. . . مطمئن هستم اکنون که زنهای ایران با حقوق مساوی با مردان خودشان را آمادهٔ ادارهٔ امور مملکت کردهاند، چون نماینده طبقهای هستند که محروم بودهاند ازین پس با شوق و اشتیاق بیشتری وارد فعالیتهای اجتماعی خواهند شد و کار را جدی خواهند گرفت و این دو برابر شدن شدن افراد فعال مملکت بزودی اثرات خود را در تمام شئون مملکت نشان خواهد داد.»
اکنون که چهار سال از آن هنگام گذشته، میتوانم با خوشوقتی بگویم که این پیشبینی تا حد زیادی تحقق یافته است و زنان کشور ما در کارهائی که شرکت جستهاند شایستگی و وطنپرستی خود را ابراز داشتهاند. نه تنها در رشتههای آموزشی و بهداشتی و امور خیریه روز بروز سهم مهم و مؤثر زنان بیشتر میشود، بلکه در رشتههای علمی و حقوقی و اقتصادی نیز پیوسته زنان ما سهم بیشتری بعهده میگیرند. در زمینههای مختلف ادبی و هنری زنان ما موقعیت ممتازی احراز کرده و ذوق و استعداد خود را ببهترین نحوی بروز دادهاند. همچنین در سازمانهای مختلف بینالمللی بانوان ما با شایستگی شرکت کرده و صلاحیت و تخصص خود را نشان دادهاند.
لازم بتذکر نیست که در فعالیتهای کارگری و کشاورزی کشور، غالباً زنان ما دوشادوش مردان شرکت دارند.
بدین ترتیب روز بروز زنان در فعالیت عظیم اجتماعی و اقتصادی کشور ما و در تجدید بنای اجتماع ایران سهم حساستر و مؤثرتری چه از لحاظ کمیت و چه از حیث کیفیت بر عهده میگیرند، و این امری
