شوخ و شنگه این ترانه در رضوان ده طالش نوشته شده است. معروف است که طالشی ها سه نوع آهنگ دارند : قدیم دستان - طالش دستان و تازه دستان و این ترانه را از جمله طالش دستان میدانند. این نغمه با اشعاری بوزن دو بیتی خوانده میشود و نسبت بآهنگهای دیگر محلی مفصلتر است. در قسمت آخر آن پس از تمام شدن يك دوبیتی چهار مصراع دیگر سرائیده میشود که با وزن دو بیتی اختلاف دارد . این ترانه را میتوان یکی از زیباترین آهنگهای طالشی و مانند سایر نغمات گیلکی در دشتی و شور دانست . 80 1. ça. sare, dan âme rac sangi no sal- ma 12 sarir dara. voda çan-ga- çalma ka.ca harde ru-ya de ge-le yâ-qut 1. bay al_ma 2.0-za-ram 1. be-com' tu 2. ne da ne ta-lec bay seyf bavati tork cu_ xorcange can ge ya ram gol- vegad.dam be no ba. há. iam na ze ni-nam sar be- gi- nim su diya tel. tun bu si- you rey_hun da a. Le.ram si- ya mu-tun di- ka ca. ne
برگه:آهنگهای محلی، دفتر اول، ترانههای ساحل دریای مازندران.pdf/۵۴
ظاهر