_{"_ ليلا بانو این ترانه در فومن نوشته شده و آهنگ آن در ابتداء بیشتر بآواز شباهت دارد وبنغمات گیلکی از دیکتر است. همانطور که زبان اهالی فومن مخلوطی از لهجه گیلکی و طالشی است این آهنگ هم بآهنگ های دیگر گیلکی و طالشی شباهت دارد. این نغمه با نصف دوبیتی تمام میشود و باید دو مرتبه تکرار شود . کلمۀ «لیلا بانو» هم در آخر مصراع مجدداً خوانده میشود . =66 sare ku hibe.com. gan.dom be.bi.namley.là bâ.nu. gan.dom be.bi.nam me baltir xor ye hor. _ tar.sambemi • lag. la la. n مان ہو tarsan be.mi. ram (1) سر کوهی بشم (1) گندم ببینم لیلا با نو گندم ببینم رفتم سر کوه گندم ها را ببینم مه (۲) بال (۲) تیر خوریه (٤) کر (۰) ترسم بمیرم تیری ببازویم خورد - میترسم بمیرم بعد ليلا بانو ترسم بمیرم (F) یشم بارور جه (۱) مر هم بگیرم لیلا با دو مرهم بگیرم بروم نزد یار ، مر هم بگیرم اگر مر هم نبو (۷) ترسم بمیرم لیلا بانو ترسم بمیرم اگر مر هم نباشد ، ترسم بمیرم (۱) رفتم (۲) من (۳) بازو (٤) خورده (ه) دختر (1) پیاو (۷) نباشد
برگه:آهنگهای محلی، دفتر اول، ترانههای ساحل دریای مازندران.pdf/۵۰
ظاهر