آهنگ طبری یا امیری گرچه آهنگ های محلی معمولاً از جملههای کوچك موزون تشکیل میشود ولی در مازندران آهنگی بنام امیری یا طبری مشهور است که مانند آوازهای بی ضرب ایرانی از قید وزن آزاد است و بهمین جهت همه کس از عهده خواندن آن بر نمیآید مگر خوش صوت باشد و بتواند از عهده ادای غلت های آواز امیری بر آ آید. این آهنگ معمولاً با اشعار شاعر معروف مازندرانی امیر پازواری که از اهالی دهی در شش کیلومتری بابل بنام پازوار بوده سرائیده میشود . اشعار امير اغلب در وصف معشوقه او موسوم به گهر . شده سر و ده و داستان عشق امیر و گهر در مازندران ضرب المثل میباشد. چون این آهنگ بسیار زیبا و جذاب و اشعار امیر نیز لطیف و دلکش است، اهالی مازندران باین آهنگ و اشعار ، علاقه مخصوص دارند و آن را بردستگاههای آوازها ترجیح میدهند. اينك نمونه ای از این آواز معروف را با دو بند از اشعار امیر با زواری برای استفاده خوانندگان مینگاریم و ضمناً این نکته را هم متذکر میشویم که در موقع خواندن این آهنگ نخست، آوازه خوان يك بند از اشعار امیر را بتنهائی میسر آید سپس یکی از ترانه های معمول دیگر را چند نفر بشیوه تصنیف ، بعد از خواننده بطور دسته جمعی میخوانند. در نت نویسی این آهنگ قسمت اول که عبارتست از آواز امیری در صفحه ۳۹ و قسمت دوم که شامل یکی از ترانههای متداول مازندران است در صفحه ۳۸ نوشته شده است
