زبیده مشهورترین ترانه صفحات شمال ایران است. میگویند زبیده زنی زیبا و با خدا و از اهل قریه کرد محله بوده است و شاید همین زیبائی و با خدائی او را مشهور کرده و سبب ایجاد این ترانه شده باشد. این ترانه از سه مصراع بوزن دوبیتی تشکیل میشود که آهنگ هر سه مصراع آن یکی است و آهنگ و وزن شعری مصراع چهارم تغییر میکند و در عین سادگی، جذابیت خاصی دارد و خوانندگان محلی آن را بحالتي حزين و غمناك ميخوانند. ترانه هائی شبیه بآن در کردستان و گیلان نیز معمول است که قدیمی میباشند و شاید این ترانه هم از همان قبیل باشد . 52 sa re ta pe no maz kan de hija jan 1.ka.mar ra dol 2.00-da ra el- la rast kände ki- ja jän ki já jân xo.bey.de pâco te- mas la ben dax ma-ra xo try. te ترجمه : سر تپه اماز کاند (۱) کیجا (۲) جان دلير من سر تپه نماز میگزارد کمر (۲) دل (٤) راست کانده کیجا جان کمر خود را خم و راست میکند خدار التماس كان كيجا جان . خدای را التماس میکند زبیده پاشو لا (۰) پنداز تر (۱) خو (۷) بینه (۸) زبیده برخیز رختخواب بیانداز ، مرا خواب گرفته است . (۱) میکند - میگزارد (۲) دختر (٣) را (٤) خم (دولا) (ه) رختخواب (1) مرا (۷) خواب (۸) گرفته
