_ \_ نامره جان این ترانه که بنا بروایت پیرمردان گرگان بسیار قدیمی است اشعار مخصوصی دارد که بوزن دوبیتی نمیباشد و اشعار معرف رسومی است که از زمانهای سابق معمول بوده و اکنون متروک شده است از قبیل بردن عروس با کسانیکه با چوب دستی های بزرگ او را مشایعت میکنند. آهنگ این ترانه در مایۀ شور و دارای دو جزء است که نخست روی درجه دوم و بعد روی درجه اول کام شور فرود میآید. J=69 3 fais pha apill das ta das ta cu mana nam.zeg .regur e na na.kam.ba bar mo mama-na nam-regan e-ma ۱ - دسته دسته چو (۱) منه (۲) نامزه جان انه (۳) نامزد جان من با چوب دست دارها میاید ۲ - نقره دسته . دو تنه ۳ - چشمان سرته هنه نامزه جان انه - نكامبه (٤) ترمه (٥) منه نامزه جان را نه (1) چوب (۲) مال من (۳) میآید (٤) نمیکنم (ه) گریه نامزه جان انه با چوبهائی که دسته نقره ای دارد ا نامزد جان من با چشمان سرمه کشیده میاید دیگر نخواهم گریست . نامزد جان من میاید
