اوحدی مراغهای (منطق العشاق یا ده نامه)/به زودی قاصدی این نامه چون باد
ظاهر
| به زودی قاصدی این نامه چون باد | بیاورد و بدان آشفته دل داد | |||||
| چو عاشق دید کار خویش مشکل | به زاری با دل خود گفت: کای دل | |||||
| مشو در بند او کز مهر دورست | نمیخواهد ترا، آخر نه زورست | |||||