انوری (مقطعات)/زهی صاحب ملک پرور که گیتی
ظاهر
| زهی صاحب ملک پرور که گیتی | سخای ترا چرخ یک روزه آید | |||||
| زلعل نگین تو درحکم مطلق | همی لرزه در چرخ پیروزه آید | |||||
| چو وهم تو در سیر برهان نماید | ازو باد را سنگ در موزه آید | |||||
| اگر آز من نعمت تو بداند | در ایام تو نوبت روزه آید | |||||
| زدهر سیه کاسه الحق چنانم | که از پشت من دستهی کوزه آید | |||||
| هوا ماه دیگر چنان گرم گردد | که دوزخ به دنیا به دریوزه آید | |||||
| اگر آن نخواهم که از پیله باشد | بباید مرا آنچه از قوزه آید | |||||