امیر خسرو دهلوی (انتخاب از غزلیات)/گر کنی یاری و گر آزار بر من بگذرد
ظاهر
| گر کنی یاری و گر آزار بر من بگذرد | هر چه میخواهی بکن ای یار بر من بگذرد | |||||
| گفتی از من بگذرم زینسو بود بر تو ستم | این ستم ای کاشکی هر بار بر من بگذرد | |||||
| هر سحر گاهی فرستم جان به استقبال او | تا مگر بویی از آن گلزار بر من بگذرد | |||||
| من به گرمای قیامت خون خورم بر یاد دوست | جوی شیران را نما کو تشنهی کوثر بود | |||||
| دیشبش گفتم فلانی! زیرلب گفتا که «مرگ»! | طرفه مرگی بود این کز آب حیوان زاده شد | |||||
| چند تن در مسجد و دل گرد کوی شاهدان | خرم آنکو آشکارا باده با یاری کشد | |||||
| چون تویی از نسل آدم گشت پیدا نیست عیب | گر فرشته بوسه بربای منی آدم زند | |||||
| دل من چرا چو غنچه نشو دریده صد جا | که صبا رسید و بویی زنگار من نیامد | |||||